Polski Związek
Motorowy

Największe osiągnięcia:

IMŚ – srebrny medal: 1999,2009
brązowy medal: 1997,1998,2001,2008
DMŚ – złoty medal: 1996,2005,2007, 2009 
srebrny medal: 1994,1997,2001,2008
IMP – złoty medal: 1992,1993,1994,1995,2001,2002,2006,2009
DMP złoty medal: 1992,1997,1998,2000,2002,2004,2005
MPPK – złoty medal: 1990,1991,1993,1994,1995,1996 1997,1999,2000,2002,2007
Złoty Kask – 1992,1995,1997,2000,2002,2006
DM Anglii - 1998
DM Szwecji - 2005

Jest on najbardziej utytułowanym zawodnikiem speedwaya w Polsce, ale i wzbudzającym wśród kibiców najwięcej skrajnych emocji.

Gollob (popularny "Chudy") przygodę z czarnym sportem rozpoczął jako szesnastolatek w Polonii Bydgoszcz, w barwach której startował przez 15 lat, do roku 2003 (z rocznym epizodem w Wybrzeżu Gdańsk - sezon 1989 - spowodowanym służbą w wojsku). Szybko stał się w środowisku żużlowym popularnym zawodnikiem, znanym z bardzo efektownej, stylowej jazdy, szarżując często na granicy bezpieczeństwa.

Już jako junior w latach 1990-92 trzykrotnie z rzędu zdobył tytuł Młodzieżowego Mistrza Polski. W latach 1992-1995 oraz 2001-2002 i 2006 zdobywał złote medale Indywidualnych Mistrzostw Polski, a także pięć srebrnych (1998, 1999, 2003, 2005, 2007) i trzy brązowe (1989, 1990, 1997). W latach 2004 i 2005 z zespołem Unii Tarnów stawał na najwyższym podium drużynowych mistrzostw naszego kraju.

Barwy klubowe w swojej karierze zmieniał trzykrotnie: Polonia Bydgoszcz, Wybrzeże Gdańsk, Unia Tarnów i obecnie Stal Gorzów. Ma na swoim koncie również starty w klubach zagranicznych - Niemcy, Dania, Anglia i Szwecja, gdzie w minionym sezonie Gollob uznany został za najlepszego zawodnika wszech czasów drużyny Valsarna Hagfors Speedway Klubb.

W finałach indywidualnych mistrzostw świata na żużlu startuje nieprzerwanie od 1993 roku. Po zmianie systemu rozgrywania mistrzostw wygrał inauguracyjny turniej Grand Prix we Wrocławiu w 1995.

Największy sukces Chudego to srebro w 1999 roku, zwyciężył wówczas również w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski. Ponadto w IMŚ zdobył trzy medale brązowe (1997, 1998 i 2001). W dorobku ma również trzy złote medale i trzy srebrne z mistrzostw świata w drużynie. Ostatnio w ubiegłym roku jako kapitan drużyny poprowadził w znakomitym stylu Polskę do tytułu Drużynowego Mistrza Świata.

Źródło informacji:
Zdjęcie autorstwa Jerzego Ruski

Jarosław Hampel jest jak japoński samochodzik – z zewnątrz mały, w środku duży. Konsekwencja, ogromne serce do walki połączone ze znakomitą techniką i opanowaniem, koleżeńskość i jazda fair-play to cechy, które uczyniły z niego zawodnika należącego do czołówki światowego speedwaya, co wielokrotnie miał okazję udowodnić.

Zanim jednak urodzony 17 kwietnia 1982 w Łodzi popularny „Mały” osiągnął obecną pozycję w polskim żużlu, jako młody chłopak swoją przygodę z motocyklami zaczynał na położonym niedaleko Leszna minitorze w Pawłowicach. W wieku szesnastu lat uzyskał licencję żużlową i już w 1999 roku zdobył brązowy medal indywidualnych mistrzostw Europy juniorów, a rok później, w sezonie 2000, został, między innymi, indywidualnym wicemistrzem Polski oraz brązowym medalistą mistrzostw świata juniorów. Kolejne lata to dalszy rozwój i dalsze sukcesy:

2001 - Złoty medal MIMP. 
2002 - Srebrny medal MIMP. 
2003 - Indywidualny Mistrz Świata Juniorów. 
2004 - Srebrny medal IMP.

Jednakże statystycznie największa liczba zawodów, jakie w sezonie odjeżdża żużlowiec, to starty w drużynie i dla drużyny. I tutaj o klasie sportowej Hampela najlepiej świadczy fakt, że każdy zespół, która miał w swoim składzie „Małego”, zawsze należał do ścisłej czołówki polskiego żużla i zdobywał najwyższe laury. Pierwszym klubem Hampela była Polonia Piła, z którą jeszcze jako młodzieżowiec zdobył złoty (1999) i srebrny (2000) medal Drużynowych Mistrzostw Polski. W sezonie 2003 – 2006 Hampel startuje w WTS Wrocław, z którym zdobywa srebrny (2004) i złoty (2006) medal DMP. Z Unią Leszno w 2007 roku zdobywa złoty medal DMP. W roku 2006 jego szwedzki klub VMS Elit Vetlanda zdobywa mistrzostwo kraju.

Rzecz jasna tak znakomity zawodnik szybko wszedł na orbitę zainteresowań polskiej kadry narodowej i stanowi jej mocny punkt. to dwukrotny zdobywca złotego medalu Drużynowego Pucharu Świata (2005, 2007,2009).

Jarosław Hampel od 2000 roku występuje w turniejach cyklu Grand Prix IMŚ. Jego starty w tegorocznym GP Europy w Lesznie były prawdziwą sensacją. Swoją postawą przyćmił wszystkich naszych zawodników i niewiele brakowało, by „Mały” (startując z dziką kartą!) został zwycięzcą leszczyńskiego turnieju. 30 lipca 2007 prezydent Lech Kaczyński za osiągnięcia w polskim sporcie żużlowym odznaczył Jarosława Hampela Złotym Krzyżem Zasługi.

IMŚ – złoty medal: 1973
DMŚ – brązowy medal: 1974
MŚ par – złoty medal: 1971
IMP – srebrny medal: 1971
MIMP – srebrny medal: 1972
Srebrny Kask: 1969

Przez całą żużlową karierę związany był z Kolejarzem Opole. Już w wieku juniorskim zapowiadał się na dobrego żużlowca. Znacznie większe sukcesy odnosił jednak na arenie międzynarodowej. Nigdy nie udało mu się stanąć na najwyższym stopniu podium IMP i MIMP. W tych zawodach zdobył srebrne medale. Dość nieoczekiwanie został jednak mistrzem świata i jest jak dotąd jedynym polskim zawodnikiem, który dostąpił tego zaszczytu. W finałach Indywidualnych Mistrzostw Świata zadebiutował już w roku 1971 w Goeteborgu. Jednak największy sukces zanotował w 1973 roku na Stadionie Śląskim w Chorzowie, gdzie zdobył złoty medal IMŚ. O pierwszym miejscu decydował bieg dodatkowy, w którym Szczakiel okazał się lepszy od Ivana Maugera.

Na swoim koncie ma również złoty medal Mistrzostw Świata Par, zdobyty w parze z Andrzejem Wyglendą oraz brąz Drużynowych Mistrzostw Świata. Był wielokrotnym reprezentantem Polski i podstawowym zawodnikiem reprezentacji. Kontuzja kręgosłupa odniesiona na torze żużlowym wyeliminowała go z czynnego uprawiania sportu. Po długiej rehabilitacji próbował jeszcze wrócić na tor, ale kłopoty jego rodzimego Kolejarza Opole spowodowały, że zakończył karierę.

Corocznie organizuje w Opolu turniej „Mistrz Świata Jerzy Szczakiel zaprasza”.